Нарэшце скончыліся іспыты, нарэшце скончылася пара стрэсаў клопатаў і перажыванняў. Я адвык ад таго, што можна ні аб чым ня думаць, нічога не рабіць – проста адпачываць. Сядзець у Інтэрнэце не ў пошуках інфармацыі пра анталогію, зубчатыя перадачы, ГРМы і КШМы, а просто surf it.

У мяне шмат планаў наконт гэтых двух з паловай тыдняў. Па-першае, насалоджвацца часам разам з маёй другой паловай. Па-другое, я даўно не рабіў піцу ^_^. Па-трэцяе, хачу пайсці на тыпаграфію і па магчымасці надрукаваць паштоўкі! Па-чацвёртае, не хачу аніводнага дню прасядзець дома, а хочацца разнастаіць адпачынак: пайсці на каток, з’ездзіць у Салігорск.

Каб гэты пост меў нейкую сэнсавую нагрузку, раскажу пра паштоўкі, якія прыйшлі за гэты тыдзень За той час, што я быў у Мінску (з суботы па сённяшні дзень) прыйшло 11 штук: 2 з Калгары (адна навагодняя і адна з відам на горад і хакейную арэну, на якой гуляе клуб НХЛ «Калгары Флэймс») , 2 з відам на Пізанскую вежу (1 з іх прыйшла з Францыі, што даволі цікава),  1 з вячэрнім відам на Талін, 1 з відам на замак Розенборг у Капенгагене, вялікая паштоўка з відам на Вавельскі замак у Кракаве і 2 паштоўкі са сцягамі Аўстраліі і Швейцарыі. І яшчэ адна, на якой хачу спыніцца.

Гэта трэцяя паштоўка, якая мне прыйшла ад Ані з Белграда. Дагэтуль быў флаг Сербіі і від на сабор Св. Савы. У трэці раз я мог сам выбраць паштоўку з альбому і выбраў такую, настальгічную:

 Я ўвогуле вельмі люблю розныя сцягі, гербы. Люблю палітычную геаграфію. У дзяцінстве адной з любімых кніг быў геаграфічны атлас. Яшчэ памятаю была такая савецкая кніжачка жоўтага колеру, дзе на вопратцы хлопчык з дзяўчынкай трымалі зямны шар.

Паштоўка вельмі настальгічная, але ў той жа час і крыху сумная.